Last years  of Charlz Dickens

 

Charles Dickens

On 9 June 1865, while returning from Paris with Ellen Ternan, Dickens was involved in the Staplehurst rail cras . The train’s first seven carriages plunged off a cast iron bridge that was under repair. The only first-class carriage to remain on the track was the one in which Dickens was travelling. Before rescuers arrived, Dickens tended and comforted the wounded and the dying with a flask of brandy and a hat refreshed with water, and saved some lives. Before leaving, he remembered the unfinished manuscript for Our Mutual Friend, and he returned to his carriage to retrieve it  Dickens later used this experience as material for his short ghost story, «The Signal-Man», in which the central character has a premonition of his own death in a rail crash. He also based the story on several previous rail accidents, such as the Clayton Tunnel rail crash of 1861. Dickens managed to avoid an appearance at the inquest to avoid disclosing that he had been travelling with Ternan and her mother, which would have caused a scandal.

Source-1

Գլոբալիզացիա

Սրանք այն աղբյուրներն են որոնցից օգտվել եմ որպեսզի կարծիք կազմեմ գլոբալիզացիաի մասին: 1.   2.

Կարդալով այս երկու աղբյուրների նյութրեը կարող եմ ասել որ Գլոբալիզացիան դա ինչ որ գաղափար, կամ ինչ որ բռենդ, կամ ինչ որ շարժում ավելի տարածված, ճանաչված և մասայական դարձնելու միջոց է: Այսինքն գլոբալիզացիաի միջոցով կարելի է կառավարել մասային, օրինակ կրոնը, քրիստոնեությունը համախմբում է ազգերի, ժողովուրդների մի գաղափարի ջուրջ, առաջին հայացքից շատ լավ է երբ որ ազգերը կրոնի տեսանկյունից ունեն նույն գաղափարը դա ժողովուրդներին ավելի է մտերմացնում և ինչ որ ձև ազդում է այդ երկրների համագործակցության վրա, բայց նաև թշնամություն և ատելություն սերմանում այն երկրների մեջ ովքեր դավանում են տարբեր կրոններ: Դրանք կարող են պատճառ հանդիսանալ պատերազմների և այլն քաղաքական կոնֆլիկտների և անհամաձայնությունների: Այսինքն կրոնական համաշխարայնացումը ունի և դրական և բացասական կողմեր: Բայց որպեսզի տվյալ գաղափարը դառնա համաշխարային այն պետկ է ունենա պահանջարկ կամ լավ գովազդ: Այդ գաղափարը պետկ է այնքան նրբանկատորեն մշակվի որպեսզի յուրաքանչյուր ազգ կամ ժողովուրդ կամ ինչու չէ նաև յուրաքանչյուր ոգ գտի ինչ որ բան իրեն հոգահարազատ կամ պետկական: Որքան ավելի խորը և մանրակրկիտ մշակված լինի տվյալ գաղափարը այնքան ավելի շատ կգլոբալացվի: Օրինակ քրիստոնեությունը: Քրիստոնեությունը ներկայացնում են որպես վեհ գաղափար որպես գերբնական և աստվածային եսիմինչ: Ինքս ուսումնասիրած լինելով աստվածաշունչը կարող եմ ասել որ այդ գիրքը առաց այդ աստվածային գաղափարների շատ խորհը փլիլիսոփայություն է որը իրոք մենք կարող ենք կիրառել մեր կյանքում մեր կյանքում: Բայց մասան ընդունում է շատ տգետ ձևի, քանի որ նրանց այդպես ներկայացրել են: Չգիտեմ ճիշտ եմ ես թե սխալ չեմ ուզում մերկապարանոց հայտարարություններ անել որովհետև վստահ չեմ որ կկարողանամ մինչև վերջ ապացուցել որ իմ ասածը ճիշտ է: Չգիտեմ կա այսդետ գերբնական բան, բայց մի բան հաստատ է այն կառավարում է մասաին: Կառավարում և ուղակի բթացնում, զոմբիացնում: Ստիպում է մարդկանց խոնարվել նկարների և զարդարված մարդկանց առաջ, ազդում է մարդկանց վարքի, գաղափարների և մտածելակերպի վրա: Ստիպում է իրենց միջոցները որոնք նրանք վաստակում են քրտնաջան աշխատանքի միջոցով զոհաբերել ինչ որ անորոշ գաղափարների համար ինչ որ անորոշ մարդկանց: Ստիպում է պատերազմել և թշնամությամբ լցվել հարևան ազգերի նկատմամբ հանուն ինչ որ անհաստատ սկզբմունքների և գաղաբարների: Բայց դատել գլոբալիզացիա հասկացույթունը միայն կրոնի տեսանկյունից շատ սխալ կլինի: Գոյություն ունի գլոբալիզացիաի երեք տեսակ, քաղաքական, տնտեսական և մշակույթային: Իմ կարծիքը քաղաքական գլոբալիզացիայի մասին հետևյալն է:  Երբ որ ինչ որ ազգեր համախբվում են մի գաղափարի շուրջ ապա այն երկրը որը հեղինակն է այդ գաղափարի ունի իր շահերը որին երնթարկվում են այլ երկրները ունենալով որոշակի շահ: Բայց ենթարկվելով գաղափարին նաև կառավարվում են այդ գաղափարի միջոցով որը իրենից ներկայացնոմ է մի շարք վտանգներ և ռիսկներ:  Տնտեսական գլոբալիզացիան կարող է  լուրջ ազդեցություն ունենալ երկրների տնտեսության վրա համաշխարհայնացնելով մի երկրի բռենդ հնարավոր է կայուն տնտեսական աճ ապահովել այդ երկրում բայց, այդ երկրի բռենդի համաշխարհայնացումը կարող է ազդել մյուս երկրների բռնեդի տարածման և զարգացման վրա որը հաջորդաբար կազդի նաև հետևյալ երկրի տենտեսական աճի վրա: Տնտեսական գլոբալիզացիան շատ լավ հնարավորություն է որպեսզի կարողանանք յուրաքանչյուր երկրի մշակույթից կամ սովորություններից մի լավ և օգտակար բան վերցնել և դարձնել քոնը, բայց ինչքանել այդ մշակույթը կամ սովորությունը լավ և կատարյալ լինի միևնույն է կգտնվի մեկը ով կգնի մի բացասական բան դրա մեջ և կգտնվեն մարդիկ ովքեր կհամաձայնվեն այդ մարդու հետ և իտոգում կարող է առաջանալ կոնֆլկտ այդ երկրի մեջ: Մի խոսքով համաշխարհայնացում հասկացողությւոնը շատ հարաբերական է և ունի իր բացասական և դրական կողմերը:

Դասարանական աշխատան

Ապացուցել որ անհրաժեշտ է իմանալ անցյալը,

Իմանալով անցյալը մենք տեսնում ենք հաջողությունների ու անհաջողությւոնների օրինակներ որոնցից մենք կարող ենք անել որոշ հետևություներ, Հիմնականում ազգերի ինչոր գործիչների  գործողույթւոնները կամ շատ նման են կամ ունեն որոշակի հետագծի կրկնողություն, Մենք իմանալով անցյալը կարող ենք մեր ձեռքի տակ ունենալ պատասխան գործողությւոներ անելու օրինակներ և դրանց հաջողությունների մակարդակների հստակ տեղեկությունների ըստ որի մենք կարող ենք ձեռնարկել մեր գործողւյթւոները ապահովագրելով մեզ հնարավոր անհաջողություններից:

Բաքվի կոտորածը 1918-1930

2.թվարկել հայոց պատմության երեք կարևորագույն իրադարձությւոններեը և պատասխանը հիմնավորել,

Հայաստանի անկախության հաստատումը-Հայաստանի անկախացումից հետո ժողովրդի ավելի հույսով լցվեցին, պետությունը ունեցավ  աճ, Հայաստանի առաջ բացվեցին դռներ, ՈՒ հայաստանը սկսեց փոքր քայլերով բարգավաճել ու բարելավվել:

Ցեղասպանություն- ցեղասպանության հետևանքով հայաստանը ցրվեց աշխարհով մեկ, մեծ հարված էր հայաստանի համար, որից հետո հայաստանը դարձավ անոգնական ու հայաստանի վիճակը չափից դուրս վատ էր, կորցվեցին շատ մեծ քանակությամբ տարածքներ ռեսուրսներ, ժողովուրդը ցրվեց,  բնակչության կորուս, շատ զոհեր միլիոն ու կես զոհ, մշակութային հուշարձանների և կառույցների կորուստ:

Սահմանադրական բարեփոխություն

  1. ապացուցել որ պատմական զարգացումը ուղղագիծ չէ

ՈՒղղագիծ չէ  քանի որ պատմության մեջ հանարվոր է և վերելքներ և վայրեջքներ,  համարյա չկան երկրներ որոնց պատմական ընթացքը  ստաբիլ չէ ու ոչ ոք ոչ մի բանից ապահովագրված չէ, հնարավոր են անկանխատեսելի զարգացումներ հարձակումներ, պատերազմներ համագործակցույթւոններ և այլն որոնք շատ լուրջ ազդեցություն կարող են ունենալ հետագա պատմական իրադարձությունների վրա:

 

Մարդը և նրա ապրելու միջավայրը

 

Իմ կարծիքով էկոլոգիա գիտությունը չի առաջացել այն միշտ եղել է և ուղակի  ժամանակի ընթացքում այն ավելի պաշտոնական է դարձել և մարդիկ սկսել են ավելի  լրջությամբ մոտենալ այս գիտությանը քանի որ այս գիտության կարևորությունը և նշանակությունը ժամանակի ընթացքում ավելի ու ավելի է գնահատվում:  Էկոլոգիական գիտությունները մեզ անհրաժեշտ է որպեսզի մենք կարողանանք ճիշտ կառավարել և տնտեսել այն ռեսուրսները որոնք մենք վերցրել ու վերցնում ենք բնությունից: Էկոլոգիական գիտությունները մեզ օգնում են որպեսզի մենք կարողանանք այնպես ապրել մեր բնակավայրում որ հետագայում չառնչվենք էկոլոգիական լուրջ խնդիրների հետ: Այսինքն չախտոտենք տարածքը, գետերը, օդը, ծառերը չկտրենք, չվերացնենք  խոտածածկ տարածքները, չկառուցենք այնպիսզի գործարաններ կամ կառույցներ կամ ինչ որ մեր գործողություն  վտանգի տակ չդնի ինչ որ կենդանատեսակի կամ բուսատեսակի հետագա կյանքը, նրանց բազմացումն ու տարածումը: Ճիշտ է ոչ բոլորն են հետևում այդ կանոններին կամ այդ էկոլոգիական սահմանափակումներին բայց համենայն դեպս էկոլոգիական գիտությունները տեղեկացնում են մեզ մեր գործողություների ընացքում կամ այն ավարտելուց հետո հնարավոր վտանգների ու խնդիրների առաջանալու մասին և առաջարկում հնարավոր լուծումներ և խնդիրներից խուսափելու տարբերակներ: Մարդը ապրում է կամ ավելի ճիշտ ապրել է մարդկային ցեղը շատացնելու, սնելու, հագցնելու և այլ ապրելու համար անհրաժեշտ բոլոր միջոցներով ու ռեսուրսներով զարգացած միջավայրում: Բայց ժամանակի ընթացքում էկոլոգիական գիտությունները անտեսելու պատճառով մարդը չափազանց անփույթ է վարվել իր շրջակա միջավայրի ու ռեսուրսների հետ: Հայթայթելով մի ռեսուրս մարդը կարող է ոչնչացնել, թունավորել ու վտանգի տակ դնել բազմաթիվ այլ ռեսուրսներ ու կենդանատեսակներ: Օրինակ Խոշոր գործարանի գործողության ընթացքում կարող են տուժել հետևյալ ռեսուրսները, գործարանի շենքի կառուցման ընթացքում կարող է ոչնչացվել կտրվել և աղտոտվել խոտածածկ տարածություներ, ծառեր և այլն: Գործարանի գործունեության ընթացքում էլ կարող է օդը աղտոտվել, մնացորդները կարող են լցվել ջուրը թունավորել ջրի բնությունը և կենդանական աշխարհը և թունավորել այն մարդկանց ովքեր խմում են այդ ջուրը, եթե չի լցվում ջուրը կարող է թունավորել այլ ցամաքային կենդանիներին և այլն: Կամ կարող է ինչ որ մի տեղ մարդիկ աղբը թափեն գետը կակ աղտոտեն գետի մոտակա հատվածները և հետագայում ամբողջ շրջանը ինչու չէ մարզը կամ մնացած բոլորը ովքեր օգտվում են այդ գետի ջրից որպես խմելու և ոռոգելու ջուր զրկվեն դրանից, դա կլինի շատ լուրջ խնդիր հատկապես Հայաստանի նման վատ զարգացած ու փոքր երկրի համար:

Հիմա նմանատիպ անփույթությունների պատճառով մարդկությունը կանգնած է համամոլորակային մասշտաբային խնդիրների առջև և եթե շարունակվի նույն տեմպերով այս խնդիրները լուծելը կարող է վեր լինել մարդու հնարավորություններից:

Որպեսզի մարդկությունը զարգանա ցանկացած հարցում մեզ պետք են ռեսուրսներ որոնք մենք վերցնում են միյան բնությունից: Բնությունը դա ամենինչն է մենք ինքներս համարվում են բնության մի մաս: Անգամ մտածելու համար մեզ հարկավոր է ռեսուրսներ մեզ պետկ է սնվել որպեսզի ունենանք համապատասխան էներգիա մտածելու համար: իսկ սնունդը մենք վերցնում ենք իհարկե բնությունից: Մտածել մի գործողություն որը ֆիզիկական չի որը միևնույն է կախված է բնությունից: Մի խոսքով բնությունը անմիջական կարևորություն ունի մեր կյանքում բնությունը մարդու ամենինչն է: Որպեսզի կանխենք էկոլոգիական խնդիրների առաջացումը մենք պետկ է կառավարենք մարդու միջամտությունը բնության վրա: Մարդու միջամտությունը մենք կարող ենք կառավարել բազմաթիվ եղանակներով: Բռնի ուժով որը ինձ թվում է ամենաարդյունավետը կլինի կամ  գործող և եթե նայենք  վիճակագրությանը ապա կարող ենք ասել անխոս ոչ արդյունավետ միջոցներ: Օրինակ ելութներով, կոչերով և այդ կանոներին հետևելու անհրաժեշտությունը մարդկանց աչքը մցնելով և այլն: Բայց կա այսպիսզի մի փաստ եթե մարդը չգիտակցի իր որոշումների կշիռը և պատասխանատվությունը անգամ բռնի ուժը իզորու չէ կառավարել կամ վերահսկել մարդու միջամտությունը բնության վրա: Ես մտածում եմ որ մարդիկ ուշքի կգան այն ժամանակ երբ իրենց կաշվի վրա զգան կամ ամիջականորեն առընչվեն այդ էկոլոգիական օրենքներին բայց եթե բանը հասնի նրան որ բոլորը զգան իրենց կաշվի վրա այդ խնդիրների ծանրությունը ապա դժվար թե իրավիճակը հնարավոր լինի փրկել:  Պետք է սահմանել տուգանքներ, մեծ գումարային տուգանքներից մինչև ձեռփակալություն: Մեր օրերում մարդիկ համարյա ամենինչի ընդունակ են որպեսզի գումար վաստակեն նաև ամենինչ ընդունակ են որպեսզի վաստակած գումարը չկորցնեն և եթե մեկ երկու անգամ իրենց անփությունը հարվածի իրենց գրպանին ապա մարդիկ կդառնան ավելի զգոն այդ հարցերի նկատմամբ: Բայց ինձ չի թվում որ Հայաստանում օլիգառխները նրանք ովքեր ունեն հանքեր, գործարաններ և այլ խոշոր էկոլոգիական նորմերին չհամապատասխանող կառույցներ, կվախենան Հայաստանի օրենքից կամ ինչոր տուգանքներից ամենայն հավանականությամբ կունենան մի ծանոթ ով կապահովի նրան ասելով որ ինքը մեր ախպերնա իրանից գործ չունես: Իմ կարծիքով այդ ամենինչը պետկ է կառավարի մի հաշխարհային կազմակերպություն որի հնարավորությունները և ազդեցությունը հզոր լինի ցանկացած երկրի հնարավորություններից և ազդեցությունից: Միայն այդ ժամանակ մենք կարող ենք հույսով լինել, որ մենք կարող ենք ինչ որ արդյունքի հասնել: Հիմա  շատ մասշտաբային է քննարկվում հետևյալ հարցը՝ ինչ է մեզ սպասվում ապագայում: Մենք չենք կարող հստակ ասել թե ինչ է մեզ սպասվում ապագայում բայց մոտավորապես ըստ փաստերի և վիճակագրության  կարող ենք կռահել թե ինչ կլինի: Հեռու ապագայում մարդկությունը կունենա խմելու ջրի, մաքուր օդի խնդիր: Գլոբալ տաքացում: Որոշ բուսատեսակների ու կենդանատեսակների ոչնչացում, անապատացման խնդիր, անտառածակերի բացակայության խնդիր: Մարդկությունը գնալով ավելի ու ավելի կշատանա ռեսուրսները գնալով ավելի ու ավելի կքչանան մինչև կսպառվեն բայց մարդիկ ամենինչից ելք կգտնեն: Ճիշտ է մենք չենք կարող հստակ ասել բայց հետևելով էկոլոգիական գիտություններին կարող ենք կանխել հնարավոր համամոլորակային խնդիրները: և առաջինը մենք պետք է սկսենք մեզնից:

  1. http://wol.jw.org/hy/wol/d/r44/lp-rea/2008560.
  2. http://hetq.am/arm/news/50215/global-klimayakan-popokhutyunner-inch-e-mez-spasvum.html
  3. http://www.slaq.am/arm/news/172850/
  4. http://wol.jw.org/hy/wol/d/r44/lp-rea/2008647